Miras paylaşımı sırasında hangi masraflar mirasın giderleri olarak düşülebilir? Federal Maliye Mahkemesi’ne (BFH) göre, “miras islemlerinin masrafları” süresi geniş bir şekilde yorumlanmalıdır. Bu, mirasçılar için vasiyette öngörülen para miktarlarını elde etmeye hizmet etmeleri koşuluyla, açık artırmayla bağlantılı olarak yapılan masrafları (danışmanlık ve depolama masrafları gibi) da içerir.
21 Ağustos 2024 tarihli bir kararda, Federal Maliye Mahkemesi (BFH), taşınır malların açık artırmayla satılmasına ilişkin masrafların, mirasçılara yapılan vasiyet yoluyla parasal bağışların finansmanına katkıda bulunmaları halinde de vergi indirimine tabi olduğuna karar vermiştir.
Gerçekler
Davacı, vasiyetnameyle ortak mirasçı olarak atanmış olup, 2017 yılında vefat eden annesinin ölümünden sonra mirası devralmıştır; annesi ise daha önce vefat eden kocasının tek mirasçısıydı. Çiftin ölümünden sonra, vefat edenlerin kaldığı huzurevinde yer kalmadığı için eşyaları depoya kaldırıldı. Ortak miras belgesine göre, davacı %10,103 oranında miras payına hak kazanmıştır.
Vasiyetin uygulayıcısı, miras vergisi beyannamesinde çeşitli masrafları talep etti; bunlar arasında ölen kişinin dairesinin ve ofisinin boşaltılması masrafları, saklanan miras eşyalarının depolama masrafları ve miras eşyalarının satışı konusunda danışmanlık yapan bir sanat uzmanının ücreti yer alıyordu.
Vergi dairesi (FA) yalnızca taşıma masraflarını mirasın giderlerinden düşülebilir kalemler olarak kabul ederken, depolama ve ücret masraflarını mirasın yönetimi veya tahsiliyle ilgili oldukları gerekçesiyle reddetti. Federal Maliye Mahkemesi de bu görüşü teyit etti. Ancak Federal Maliye Mahkemesi (BFH), davacı lehine karar vererek Maliye Mahkemesi’nin (FG) kararını bozdu.
Miras tasfiye masraflarının belirlenmesi
Masraflar, mirasın tasfiyesi, yönetimi veya dağıtımı ya da mirasın edinimi ile doğrudan ilgiliyse, mirasın yükümlülükleri olarak düşülebilir. Avukat István Cocron, “‘Miras yönetimi masrafları’ terimi, mirasın belirlenmesi ve değerlenmesi ile mirasçıların mirası güvence altına alması için hem fiili hem de hukuki önlemleri kapsar” diye açıklıyor.
Vergi indiriminden yararlanılabilmesi için, miras yoluyla edinimle yakın bir olgusal ve zamansal bağlantının olması ön koşuldur. Eğer bu bağlantı yoksa – örneğin, masraflar yalnızca mirasın daha sonraki yönetimi veya işletilmesi sırasında ortaya çıkıyorsa – o zaman bunlar vergi indirimi yapılamayan idari masraflardır. İdari masraflar, bir miras dışındaki sıradan varlıkların yönetimi sırasında da ortaya çıkabilir ve bu da onları miras yönetimi masraflarından açıkça ayırır.
Vergi indirimi kapsamına giren miras tasfiye masrafları ile vergi indirimi kapsamına girmeyen idari masraflar arasındaki kesin ayrım her zaman bireysel davanın koşullarına bağlıdır. Önemli olan maliyetlerin nedeni, sabit bir zaman dilimi değil.
Federal Maliye Mahkemesinin ihtilaf hakkındaki kararı
Federal Maliye Mahkemesi (BFH), taşınır malların açık artırmayla satılması amacıyla yapılan miras paylaşımı sürecinde ortaya çıkan masrafların da miras tasfiye masrafları olarak düşülebileceğine hükmetti. Bu durum özellikle, bu masrafların vasiyetçinin vasiyetinde mirasçılarına sağladığı para miktarlarını elde etmek için gerekli olması halinde geçerlidir.
Avukat Cocron, “Bu davada, miras varlıklarının açık artırmayla satılmasıyla ilgili masraflar, vasiyetnameyle belirlenen miras payları için gerekli olan paranın temin edilmesine doğrudan hizmet etmiştir. Federal Mali Mahkeme (BFH), bu tür masrafların mirasın korunmasına, artırılmasına ve kullanılmasına hizmet ettiğine ve bu nedenle vergiden düşülebilir olduğuna karar vermiştir” diye açıklıyor.
